هوش مصنوعی: این متن شعری است که بهار و زیبایی‌های آن را توصیف می‌کند. شاعر از پرواز پرندگان، شوق درونی، ناله‌های عاشقانه، و صحبت دل با بلبلان سخن می‌گوید. همچنین، از اشک‌ها و آه‌های سرد و دل‌اندوهگین یاد می‌کند و بهار را با عارض یار و نگاه‌هایش پیوند می‌زند.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۷۴۴ - نوبهار آمد هوا آیینه پرواز است باز

نوبهار آمد هوا آیینه پرواز است باز
هر طرف خیل پری سرگرم پرواز است باز؟ ۱

از طپش، شریان شوقم پردهٔ دل می درد
چشم مخمور که در اندیشهٔ ناز است باز ۲

آشنای ناله غیر از نغمه فهم درد نیست
صحبت دل با زبان بلبلان ساز است باز ۳

محفل افروز دلم شد یاد شمع عارضی
رنگ رویم بر هوا پروانه پرواز است باز ۴

در برم پیراهن اشک است مانند حباب
با دل غمدیده آه سرد دمساز است باز ۵

در بهار عارضش از آمد و رفت نگاه
پنجهٔ مژگان جویا دست گلباز است باز ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴۳ - در دامن دل اشک ز مژگان تر انداز
گوهر بعدی:شماره ۷۴۵ - فریاد چقدرها خورد افسوس بر امروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.