هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از آمدن یار و تغییر حالات درونی خود سخن میگوید. او از زیباییها و دلنشینیهای زندگی یاد میکند و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آینه، سرو، نخل و ماه، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، متن به موضوع کمالطلبی و رشد شخصی اشاره دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۸۱۲ - یار می آید و به استقبال
یار می آید و به استقبال
می روم دمبدم ز حال به حال ۱
هر چه شد دلنشین عزیز بود
مردم چشم آینه است مثال ۲
چون تصور کنم میانش را
هست باریکتر ز راه خیال ۳
در گلستان ز شرم سرو قدش
می گذارد چو نخل موم نهال ۴
تن به کاهش دهد چو بدر منیر
هر که باشد به فکر کسب کمال ۵
می روم دمبدم ز حال به حال ۱
هر چه شد دلنشین عزیز بود
مردم چشم آینه است مثال ۲
چون تصور کنم میانش را
هست باریکتر ز راه خیال ۳
در گلستان ز شرم سرو قدش
می گذارد چو نخل موم نهال ۴
تن به کاهش دهد چو بدر منیر
هر که باشد به فکر کسب کمال ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۱ - از نور بندگیست فروغ جبین دل
گوهر بعدی:شماره ۸۱۳ - می گشاید چشم بستن قفل درهای وصال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
