هوش مصنوعی: شاعر در این متن از دردها و رنج‌های درونی خود می‌گوید. او از عشق، شکست و ناامیدی سخن می‌راند و احساس تنهایی و دلتنگی شدید دارد. با وجود این رنج‌ها، شاعر به عشق و نور امیدوار است و از آن به عنوان نیرویی برای ادامه زندگی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و دلتنگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۸۳۹ - نخست از پهلوی خود دید آفت ها دل تنگم

نخست از پهلوی خود دید آفت ها دل تنگم
شکست از موج خارا خورد این آیینه در سنگم ۱

بیاد چشم مستی دارد از بس عشق دلتنگم
بریزد خون صهبا از شکست شیشهٔ رنگم ۲

مرا باید کشید آزار هر کس را رسد دردی
محیط عالمست از وسعت مشرب دل تنگم ۳

بزور معجز آخر رو بسویم کرد آن بدخو
بتابد پنجهٔ خورشید عشق آتشین چنگم ۴

چو آن زخمی که از خونگرمی مرهم بهم آید
نهان گردید جویا در نگین نام من از ننگم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۳۸ - دشت را از جلوه اش رشک گلستان دیده ام
گوهر بعدی:شماره ۸۴۰ - به یمن همت عشقت ز قید دل رستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.