هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، درد فراق، وصف طبیعت و احساسات عمیق انسانی سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند خون، دل کباب‌شده، آه سحر و بلبل، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند سفر، جدایی، و امید به وصال اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند خون و درد ممکن است برای کودکان نامناسب باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.

شماره ۸۵۶ - بی او ز خون ناب دماغی چو تر کنیم

بی او ز خون ناب دماغی چو تر کنیم
دل را کباب اخگر لخت کنیم ۱

چین الم به ابروی موج هوا فتد
طومار شکوه ات گر از آه سحر کنیم ۲

ساقی مروتی که من و دل ز خویشتن
دستی به دست هم بدهیم و سفر کنیم ۳

هر نشتری که آن مژه در دیده بشکند
از دیده برگرفته بکار جگر کنیم ۴

آن بلبلیم ما که به شوق تو غنچه وار
رنگین میان بیضه ز خون بال و پر کنیم ۵

دل را به یاد شوخی مژگان، شب فراق
تا صبحگاه تکیه گه نیشتر کنیم ۶

جویا مآل کردهٔ ما را زما مپرس
تخمی نکشته ایم که فکر ثمر کنیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۵۵ - آن ملاحت راست در مستی ثناگستر لبم
گوهر بعدی:شماره ۸۵۷ - کبوتر را ره آگاهی از احوال خود بستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.