هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود مانند حسرت، بلندپروازی، پیری و خجالت میگوید. او از تشبیهات زیبایی مانند کبوتر، مرغ دل، سرو قامت و آینه برای بیان حالات درونی خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۸۵۷ - کبوتر را ره آگاهی از احوال خود بستم
کبوتر را ره آگاهی از احوال خود بستم
که حسرت نامه ام را بر شکست بال خود بستم ۱
سخن از عرش گوید مرغ دل تا آستانش را
به سرو قامت آه بلند اقبال خود بستم ۲
به رنگ صبح کی افسرده از تهمت پیری
کمر از نور فیض جام مالامال خود بستم ۳
زخجلت خویشتن را از دل خود هم نهان دارم
در این آیینه ره بر صورت احوال خود بستم ۴
ز بس رخساره ام در گرد کلفت شد نهان جویا
به روی آینه دیواری از تمثال خود بستم ۵
که حسرت نامه ام را بر شکست بال خود بستم ۱
سخن از عرش گوید مرغ دل تا آستانش را
به سرو قامت آه بلند اقبال خود بستم ۲
به رنگ صبح کی افسرده از تهمت پیری
کمر از نور فیض جام مالامال خود بستم ۳
زخجلت خویشتن را از دل خود هم نهان دارم
در این آیینه ره بر صورت احوال خود بستم ۴
ز بس رخساره ام در گرد کلفت شد نهان جویا
به روی آینه دیواری از تمثال خود بستم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵۶ - بی او ز خون ناب دماغی چو تر کنیم
گوهر بعدی:شماره ۸۵۸ - صد شکر کز غم چو تویی زار و خسته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.