هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن میگوید. او خود را پروردهٔ درد عشق میداند و ریشههای غم و آه را در دلش محکم توصیف میکند. همچنین، از نازکشدن فکر و اندیشه در فراق یار و تلاش بیثمرش مانند فرهاد سخن میگوید. در پایان، به نابودی و شکستن ظریفترین چیزها در برابر سختیها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۹۱۴ - عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
نی به ناخن می کند شیر ژیان را بیشه ام ۱
من که از طفلی نمک پروردهٔ درد توام
همچو سرو آه در دلهاست محکم ریشه ام ۲
فکرم از یاد میان یار نازک گشته است
برنتابد نشتر دخلی رگ اندیشه ام ۳
عار دارد سعی فرهادیم از صورت کشی
خوردهٔ جانست پنداری شرار تیشه ام ۴
هیچ کم نبود می لعلی زلعل آبدار
می زند پهلو به سنگ خاره جویا شیشه ام ۵
نی به ناخن می کند شیر ژیان را بیشه ام ۱
من که از طفلی نمک پروردهٔ درد توام
همچو سرو آه در دلهاست محکم ریشه ام ۲
فکرم از یاد میان یار نازک گشته است
برنتابد نشتر دخلی رگ اندیشه ام ۳
عار دارد سعی فرهادیم از صورت کشی
خوردهٔ جانست پنداری شرار تیشه ام ۴
هیچ کم نبود می لعلی زلعل آبدار
می زند پهلو به سنگ خاره جویا شیشه ام ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۳ - شبی کز یاد آن مه بر جگر دندان بیفشاریم
گوهر بعدی:شماره ۹۱۵ - دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.