هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است که با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی مانند آینه، ساغر، شمع، شبنم و گل، حالت‌های عاشقانه و عرفانی خود را توصیف می‌کند. شاعر از نگاه معشوق مدهوش شده و در راه دیدار او بی‌قرار است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارند.

شماره ۹۲۰ - چون آینه بر روی تو مدهوش نگاهم

چون آینه بر روی تو مدهوش نگاهم
بیخود شدهٔ ساغر سر جوش نگاهم ۱

باز آی که چون شمع بود تا به سحر باز
در راه تو بر ششجهت آغوش نگاهم ۲

شبنم صفت از فیض سبکباری تجرید
در راه تماشای تو همدوش نگاهم ۳

دور از گل رخسار تو بر عرش برین شد
صد رنگ فغان از لب خاموش نگاهم ۴

مالید نگاه تو به نیروی تغافل
با پنجهٔ مژگان حیاگوش نگاهم ۵

امروز نظر یافتهٔ پیر مغانم
کز نرگس مست تو قدح نوش نگاهم ۶

جویا دم نظارهٔ دیدار ز بس شوق
دل را بر از سینه برون جوش نگاهم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱۹ - گل دیدار ترا چون پی چیدن رفتم
گوهر بعدی:شماره ۹۲۱ - دل پراضطرابی؛ دست و پا گم کرده ای دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.