شماره ۹۳۱ - خود را به تو بی راحله رفتم برسانم

خود را به تو بی راحله رفتم برسانم
چون گرد پی قافله رفتم برسانم ۱

چون دیدهٔ گریان به زبانی که ندارم
از دل به تو حرف گله رفتم برسانم ۲

خود را ز ره شوق به سر منزل تحقیق
از خویش دو صد مرحله رفتم برسانم ۳

در تاب و تب امشب جگر از تشنگیم سوخت
جامی به لب از آبله رفتم برسانم ۴

گنجایش درد تو ازین بیش ندارد
از صبر به دل حوصله رفتم برسانم ۵

روشن دل جویا ز فروغ است که فرمود
زاد رهی از آبله رفتم برسانم ۶