هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق الهی، رهایی از تعلقات دنیوی، و مستی از می توحید میپردازد. شاعر از دلبستن به جسم و دنیا ابراز پشیمانی کرده و عشق به معشوق حقیقی را جایگزین آن میکند. همچنین، از رهایی از هوای نفس و پیوستن به عالم معنویت سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات مانند 'مستی' و 'می مردآزمانه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارند.
شماره ۹۳۲ - تنها همین ز چشم نه گوهر فکنده ایم
تنها همین ز چشم نه گوهر فکنده ایم
یاقوت را ز دست چو اخگر فکنده ایم ۱
زین دل که بسته ایم به این جسم عنصری
در چار موج حادثه لنگر فکنده ایم ۲
دل را زیمن عشق که فیضش زیاد باد
از عالمی به عالم دیگر فکنده ایم ۳
در عشق چون دو قطرهٔ اشک این دو نشئه را
از چشم اعتبار، مکرر فکنده ایم ۴
شکر خدا که از می توحید سرخوشیم
یعنی هوای غیر تو از سر فکنده ایم ۵
زاهد حریف این می مردآزمانه ای
دل را فشرده ایم و به ساغر فکنده ایم ۶
جویا سیاه مست ولاییم و خویش را
بر خاک راه ساقی کوثر فکنده ایم ۷
یاقوت را ز دست چو اخگر فکنده ایم ۱
زین دل که بسته ایم به این جسم عنصری
در چار موج حادثه لنگر فکنده ایم ۲
دل را زیمن عشق که فیضش زیاد باد
از عالمی به عالم دیگر فکنده ایم ۳
در عشق چون دو قطرهٔ اشک این دو نشئه را
از چشم اعتبار، مکرر فکنده ایم ۴
شکر خدا که از می توحید سرخوشیم
یعنی هوای غیر تو از سر فکنده ایم ۵
زاهد حریف این می مردآزمانه ای
دل را فشرده ایم و به ساغر فکنده ایم ۶
جویا سیاه مست ولاییم و خویش را
بر خاک راه ساقی کوثر فکنده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳۱ - خود را به تو بی راحله رفتم برسانم
گوهر بعدی:شماره ۹۳۳ - رسته از قید مذاهب دست در مولا زدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.