شماره ۹۴۱ - چو یافت لذت بیداد خنجر مژگان

چو یافت لذت بیداد خنجر مژگان
دلم چو دیده بیاسود در بر مژگان ۱

به شوق دیدنت از جای شد چنان نگهم
که همچو شمع نشسته است بر سر مژگان ۲

رگم برون جهد از پوست همچو تار رباب
که نظاره ات از شوق نشتر مژگان ۳

به سیل اشک تن لاغرم ز جا می رفت
اگر نگاه نمی داشت لنگر مژگان ۴

ز بس به تار نگاهم گره فتاد ز اشک
نمی رسد شب وصل تو تا سر مژگان ۵

نمی ز سوز فراقش نمانده در جگرم
همیشه باشم جویا از آن تر مژگان ۶