هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر عشق عمیق و بی‌حدوحصر شاعر به معشوق است. او از عشق بی‌پایان خود می‌گوید و تأکید می‌کند که هیچ‌کس به اندازه‌ی او عاشق نبوده است. همچنین، شاعر از رنج‌های عشق و بی‌قراری روح سخن می‌گوید و به دنبال آرامش می‌گردد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۹۴۹ - بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین

بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
دامن مزن بر آتش رخسار بیش ازین ۱

من آن نیم که اینقدر جان بخواهمت
می خواهمت بجان تو بسیار بیش ازین ۲

جز نهال من که به تمکین برآمده
کسی روح را ندیده گرابنار بیش ازین ۳

در راه سیل تندرو جان ستاده جسم
راحت مجو سایهٔ دیوار بیش ازین ۴

یکبار بیش گل نرود جانب دکان
یعنی مرو سراسر بازار بیش ازین ۵

چون نور دیده گرچه نهانست از نظر
جویا ندیده ایم پدیدار بیش ازین ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴۸ - در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین
گوهر بعدی:شماره ۹۵۰ - تو و مستی و ناز و عشوه و مغرور خود بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.