شماره ۹۵۳ - بی سخن نیست ترا یک سر مو بیش دهن

بی سخن نیست ترا یک سر مو بیش دهن
مو شکاف است زبان تو چو آیی به سخن ۱

همچو فانوس ز بس صافی جوهر بدنت
یک بغل نور نماید به ته پیراهن ۲

نه همین لاله ز داغت ره صحرا بگرفت
تا تو از باغ شدی خاک نشین گشت چمن ۳

زخم ناسور نماید به نظر خندهٔ گل
بی تو بر روی چمن خال سفیدست سمن ۴

نتوان دید چمن را ز لطافت چو هوا
همچو شبنم زهوا می چکدش خون ز بدن ۵

تنت از لطف نیاید به نظر چون فانوس
بنماید مگر اندام ترا پیراهن ۶