هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای زبان و بیان اشاره دارد. شاعر از قدرت زبان در انتقال احساسات، معانی و حقایق سخن میگوید و تأکید میکند که زبان میتواند هم مانند مرهم نرم و آرامشبخش باشد و هم مانند نشتر تیز و گزنده. همچنین، شاعر به اهمیت سکوت و هنر خاموشی در میان اهل کمال اشاره میکند و از خودستایی به عنوان عیبی نزد ارباب هنر یاد میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۹۶۰ - کرده تا از گرمی خویت حکایت سر زبان
کرده تا از گرمی خویت حکایت سر زبان
شعله می رقصد بهرنگ شمع بزمم بر زبان ۱
جلوهٔ توحید را هر ملتی آیینه است
شاهد معنی نماید در لباس هر زبان ۲
خامشی باشد هنر در کیش ارباب کمال
در دهن دزدیده دارد حلقهٔ جوهر زبان ۳
گر بنرمی آشنا شد خوبتر از مرهم است
ور به تندی ساخت باشد بدتر از نشتر زبان ۴
عیب باشد پیش ارباب ر توصیف خویش
بس بود در خودستایی تیغ را جوهر زبان ۵
شعله می رقصد بهرنگ شمع بزمم بر زبان ۱
جلوهٔ توحید را هر ملتی آیینه است
شاهد معنی نماید در لباس هر زبان ۲
خامشی باشد هنر در کیش ارباب کمال
در دهن دزدیده دارد حلقهٔ جوهر زبان ۳
گر بنرمی آشنا شد خوبتر از مرهم است
ور به تندی ساخت باشد بدتر از نشتر زبان ۴
عیب باشد پیش ارباب ر توصیف خویش
بس بود در خودستایی تیغ را جوهر زبان ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵۹ - ز خویشتن نفسی گر نهی قدم بیرون
گوهر بعدی:شماره ۹۶۱ - غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.