شماره ۹۶۱ - غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن

غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن
بیش از این بر آتش مرغ چمن دامن مزن ۱

خصم را از بردباری کن زبون خویشتن
تا توانی جز تغافل حربه بر دشمن مزن ۲

از روان، بر آب گویی خانهٔ تن را بناست
تکیه جان من ز غفلت بر ثبات تن مزن ۳

شعله شوق ای دل از بیتابیت بالا گرفت
از تپیدن اینقدر بر آتشم دامن مزن ۴

خویش را بازد رود هر کس که از دنبال حرص
با قناعت ساز و همچون برق بر خرمن مزن ۵

آفتابی در بغل دارم چو صبح از مهر دوست
خنده ام ای مدعی بر چاک پیراهن مزن ۶

پیشه ای نبود به غیر از خاکساری مار را
تا توانی تکیه بر همواری دشمن مزن ۷

این به طور آن غزل جویا که واعظ گفته است
خاک غیر از گرد خود بر دیدهٔ دشمن مزن ۸