شماره ۹۶۸ - لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن

لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن
ظلم می داری روا ظالم چرا بر خویشتن ۱

رخنه ها ترسم فتد بر سقف خلوتخانه ات
بسکه از بوی تو می بالد هوا بر خویشتن ۲

آنچه بر گرد رخش بینی نه عقد گوهر است
بسته از بالای رخسارش صفا بر خویشتن ۳

دولت دنیا نمی داری روا بر دشمنت
حیرتی دارم که چون داری روا بر خویشتن ۴

مطلبم جویا به یک گفتن مکرر می شود
بسکه می لرزد ز بیمش مدعا بر خویشتن ۵