هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از شاعری ناشناس، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از بوسه، گل، خورشید، و دیگر عناصر طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و به مفاهیمی مانند عشق، نشاط، و آرامش اشاره دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۹۶۹ - از آن دو لب چه گل کام می توان چیدن

از آن دو لب چه گل کام می توان چیدن
که بوسه ای به صد ابرام می توان چیدن ۱

به دامنی که بگسترده پرتو خورشید
عرق از آن رخ گلفام می توان چیدن ۲

از آنکه رتبهٔ پابوسی ترا دریافت
چه بوسه ها ز لب بام می توان چیدن ۳

پیاله گیر که از نخل سرکش مینا
گل نشاط به هر جام می توان چیدن ۴

ز نخل بندی آه سحر مشو غافل
از این نهال گل کام می توان چیدن ۵

تو مست ناز به گرمابه ای که تن شویی
گل مراد زگلجام می توان چیدن ۶

ز حسن خلق به دست آر دامن مقصود
کز این بهشت گل کام می توان چیدن ۷

اگرچه مشرب ما دشمن سخن چینی است
ولی ز لعل تو خود کام می توان چیدن ۸

ز خلد وسعت مشرب میا برون جویا
کزین چمن گل آرام می توان چیدن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۶۸ - لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن
گوهر بعدی:شماره ۹۷۰ - چون شمع برافروختی از باده کشیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.