شماره ۱۰۰۱ - نیست آسان چارهٔ دیوانهٔ گیسوی او

نیست آسان چارهٔ دیوانهٔ گیسوی او
در دهان مار باشد مهرهٔ بازوی او ۱

چون گره از طرهٔ مشکین گشاید در چمن؟
کز شمیم گل غبار آلود گردد موی او ۲

آنکه بال سرعت رنگش ز ضعف تن شکست
می برد همچون حنا از دست رنگ روی او ۳

حبذا زلفی که بیزد هر سحر موج نسیم
در حریم نکهت سنبل عبیر بوی او ۴

نه همین آشفته زلف از پهلوی رخسار اوست
نعل در آتش بود بر روی او ابروی او ۵

چون نیابد دل ز فیض یاد رخسارش کمال
می کند آیینه را آدم مثال روی او ۶

وقت آن کس خوش که شب ها کار جوهر می کند
پیچ و تاب فکر در آیینهٔ زانوی او ۷

از صفا آیینه شور موج جوهر را نشاند
کرده ام هموار بر خود وضع ناهموار او ۸