هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و رنج عاشقانه و عاطفی را بیان میکند. شاعر از دلشکستگی، ناامیدی و بیوفایی گله میکند و از تحمل رنجهای عشق سخن میگوید. همچنین، اشارهای به امید و پناه بردن به معنویات دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و درد عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند دلشکستگی و معنویت نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۰۴۰ - آه که امشب چها با دل ما کرده ای
آه که امشب چها با دل ما کرده ای
بر در مستی زده باز چها کرده ای ۱
دوخته بودم به صبر چاک دل خویش را
پیرهن طاقتم باز قبا کرده ای ۲
هر چه دلت رو به اوست قبلهٔ آمال اوست
شیشهٔ دل را چنین قبله نما کرده ای ۳
پنبه ز آتش ندید، سنگ به مینا نکرد
آنچه تو بی رحم با اهل وفا کرده ای ۴
بر جگرم از نگه سونش الماس ریز
زخمی خود را اگر فکر دوا کرده ای ۵
غم مخور از روز حشر پرتو جویا علی است
بندگی سرور هر دو سرا کرده ای ۶
بر در مستی زده باز چها کرده ای ۱
دوخته بودم به صبر چاک دل خویش را
پیرهن طاقتم باز قبا کرده ای ۲
هر چه دلت رو به اوست قبلهٔ آمال اوست
شیشهٔ دل را چنین قبله نما کرده ای ۳
پنبه ز آتش ندید، سنگ به مینا نکرد
آنچه تو بی رحم با اهل وفا کرده ای ۴
بر جگرم از نگه سونش الماس ریز
زخمی خود را اگر فکر دوا کرده ای ۵
غم مخور از روز حشر پرتو جویا علی است
بندگی سرور هر دو سرا کرده ای ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۳۹ - دوش بر قلب دل غم زده غافل زده ای
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴۱ - ای دل از فیض محبت چه بسامان شده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.