خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن به موضوعاتی مانند عشق، خودبینی، و انزوا می‌پردازد. شاعر از دل‌بستگی به هوای نفس و غرور بی‌جا انتقاد می‌کند و اشاره می‌کند که چنین رفتاری باعث می‌شود فرد خود را در قفس محدود کند. همچنین، متن به تنهایی و بی‌کسی در جهان اشاره دارد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

دولت اگر ز پهلوی خست هوس کنی
اندیشهٔ شکار هما با مگس کنی

دل بسته هوایی، از آنرو ز بال و پر
خود را به رنگ غنچهٔ گل در قفس کنی

آن لحظه راز داری عشقت مسلم است
کز گرد خویش سرمه به کام جرس کنی

پرباد نخوت است دماغت چو گردباد
دل خوش عبث ز پیروی خار و خس کنی

جویا دگر کسی نبود جز تو در جهان
خود را توانی از نفسی هیچ کس کنی

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir