هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنجی که تحمل می‌کند سخن می‌گوید و از محبت و کرم دیگران طلب کمک می‌کند. او از جفا و ستمی که بر او رفته شکایت دارد و تنها به یک نفر (احتمالاً معشوق یا یک شخصیت معنوی) پناه می‌برد. شعر پر از احساسات عمیق و دردناک است و شاعر از دلبستگی‌های خود نیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاهی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا، ستم و دردهای عاطفی نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل دارند.

شماره ۱۰۸۵ - از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!‏

از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!‏
برگیر ز خاک رهم ای دست کرم، های!‏ ۱

سرگرمی ام از آتش سوزان ته پاست
های آبلهٔ پای طلب ساغر جم، های!‏ ۲

غیر از تو ندانم به که گویم ز جفایت
از دست تو پیش که روم های ستم، های!‏ ۳

ازمنت احسان تو داغ است دل ما
دلسوزتری از تو ندیدم الم، های!‏ ۴

فریاد که از هر خم آن طرهٔ مشکین
در بند فرنگ است دلم های، دلم، های ۵

سر از گره ابروی بیداد نپیچیم
جویا به همان قبضهٔ شمشیر قسم های ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۸۴ - چو شبنم به که فارغ از امید بال و پر باشی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸۶ - جبین را صندل اندود از چه ای ابرو کمان کردی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.