هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر دیگران می‌پردازد. شاعر از حسادت دیگران به معشوق، رنج‌های عشق، و بی‌وفایی دنیا سخن می‌گوید. در پایان، او از رها کردن تعلقات دنیوی و رسیدن به معشوق حقیقی سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و بی‌وفایی دنیا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۲۱ - گر بفانوس خیال آیی چو شمع اغیار را

گر بفانوس خیال آیی چو شمع اغیار را
در سماع آرد رخت صد صورت دیوار را ۱

لاف خوبی گر زند گلزار پیش روی تو
برق حسنت آتش غیرت زند گلزار را ۲

سینه ام چون غنچه بس کز داغ غم در تنگ بود
همچو گل صد پاره کردم سینه افکار را ۳

چون شقایق شد سیه دل نرگس مستت زخون
سرخ از خون چند سازی نرگس خونخوار را ۴

کی شود جوش خریداران کم از بازار تو
چون به از حسنت متاعی نیست این بازار را ۵

دشمنان را گر نباشد دوستی باما چه غم
دوستی با دشمنان تا چند باشد یار را ۶

پای مقصود تو را اهلی در این دیر کهن
رشته جان دارد بگسل این زنار را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰ - چند باشد چو مسیحا سر افلاک تورا
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - ای داده زآستان خود آورارگی مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.