شماره ۳۱ - ز عاشقان همه قصد جراحت است او را

ز عاشقان همه قصد جراحت است او را
ازین جراحت ما تاچه حاجت است او را ۱

بخنده نمیکن خون کند دل ریشم
شکر لبی که کمال ملاحت است او را ۲

بصبح طلعت او دل کجا رسد بصفا
اگرچه کل همه حسن و صباحت است اورا ۳

بگرد عاشق بیهوده گرد او نرسد
خضر که اینهمه سیرو سیاحت است او را ۴

شکر لبا، سوی عاشق چو بگذری خندان
نمک مریز که دل پر جراحت است او را ۵

قباحت است که خندد بر تو غنچه ولی
دهن دیده چه فکر از قباحت است او را ۶

اگرچه بلبل مست است اهلی از وصفت
خموش شد که نه جای فصاحت است او را ۷