شماره ۳۲ - یکره چو غنچه خنده زنان بین بسوی ما

یکره چو غنچه خنده زنان بین بسوی ما
باشد که بشکفد گل دولت بروی ما ۱

ای نوبهار جان مگر از ابر رحمتت
رنگی برآورد چمن آرزوی ما ۲

سر رشته گم مکن که ز عهد ازل تورا
پیوند دوستی است بهر تار موی ما ۳

صد ره اگر ز سجده بپایش نهیم سر
کی سر بما نهد صنم تند خوی ما ۴

شد جام جم سفال سبوی شکسته ام
بی خاصیت نبود شکست سبوی ما ۵

تا خون ما نریخت حریف و چو می نخورد
چون شیشه دست برنگرفت از گلوی ما ۶

بوی محبت از دل اهلی دمد چو مشک
ای گل نگاهدار دل ما ببوی ما ۷