شماره ۹۰ - من و مجنون دو اسیریم که غم شادی ماست

من و مجنون دو اسیریم که غم شادی ماست
هر که این شیوه ندانست نه از وادی ماست ۱

پاس شمع رخ ساقی به دعا می داریم
کین چراغی است که در ظلمت غم هادی ماست ۲

آن سبکبار نهالیم که در باغ جهان
سرو آزاد چمن بنده آزادی ماست ۳

گر ندانیم ره و رسم جهان طعنه مزن
زانکه نادانی ما غایت استادی ماست ۴

بخت اگر یار شود یار هم از ما باشد
زانکه بیزاری معشوق ز بیزادی ماست ۵

گرچه ما خانه خرابیم ولی دلشادیم
که غم خانه کنی در پی آبادی ماست ۶

گرچه رندیم و تهی دست چو اهلی شادیم
چرخ را با همه حشمت حسد از شادی ماست ۷