شماره ۸۹ - گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است

گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است
به یک کرشمه او کار خلق در بند است ۱

به خنده نمیکنت که بر دلم دارد
حق نمک که فزون از هزار سوگند است ۲

که زلفت از دل من گر هزار بار برد
مرا به هر سر مویت هزار پیوند است ۳

مباش غره به حسن ای پسر که مستی حسن
هزار یوسف مصری به چاه افکند است ۴

سری به باد هر ذره رفت در ره عشق
شهید عشق که داند که در جهان چند است ۵

چو جنگ نیست، تورا گوشمال هجران بس
چه احتیاج نصیحت چه حاجت پند است ۶

به آب خضر نبود احتیاج اهلی را
کنون به درد سفال سگ تو خرسند است ۷