شماره ۱۶۸ - بی سوز محبت نتوان دل به بتان بست

بی سوز محبت نتوان دل به بتان بست
داغی است غم عشق که بر خود نتوان بست ۱

جان کشته شیرین حرکاتیست که لعلش
صد غنچه دهان را بیکی نکته زبان بست ۲

چون لب بگشودم که شکایت کنم از وی
خندید و من سوخته را باز دهان بست ۳

از جان خود ای دلشدگان دست بشویید
کان ظالم خونخواره به بیداد میان بست ۴

اهلی نتوانست از او قطع نظر کرد
هرچند که چشم از رخ خوبان جهان بست ۵