هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق و رابطه‌ی عمیق میان آن‌ها می‌پردازد. شاعر از عشق، جدایی، و درد فراق سخن می‌گوید و معشوق را محور هستی خود می‌داند. همچنین، مفاهیمی مانند بهانه‌جویی معشوق، ارزش نقدی عشق، و نشانه‌های باقی‌مانده از این رابطه نیز در شعر مطرح شده‌اند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه‌ی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۷۶ - مجال حلقه صحبت کرابخانه تست؟

مجال حلقه صحبت کرابخانه تست؟
که کعبه حلقه چشمش بر آستانه تست ۱

میانه تن و جان باوجود مهر ازل
کجاست آنچه میان من و میانه تست ۲

بهانه جویی و کامم نمیدهی دانم
غرض ز خواهش من عشوه و بهانه تست ۳

مرا به خازن جنت چکار و نسیه خلد
که آنچه نقد مرا دست در خزانه تست ۴

نشان نماند ز تیرت جز استخوان از ما
ولی خوشیم که این استخوان نشانه تست ۵

من از زبانه آتش چه ترسم ای دوزخ
مگر زبان ملامت کم از زبانه تست ۶

بیا که صحبت مارا صفا تویی اهلی
چراغ مجلس ما آه عاشقانه تست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - دی از نظر چو سرو و خرامان من گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - ما عاشقیم و روی بتان قبله گاه ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.