هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مفاهیمی مانند رنج و بیچارگی، آزادگی، عشق و از دست دادن میپردازد. شاعر از احساساتی مانند غم، تنهایی و جستجوی معنا در زندگی سخن میگوید و از تجربیاتی مانند مستی و عشق به عنوان راهی برای فرار از رنجها یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و رنج نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی نکرد و لذت میخوارگی نیافت ۱
آن گل کجا گشاد رخ خویش ای پری
کانجا هزار همچو تو نظارگی نیافت ۲
راه عدم گرفت دلم کز مقام غم
آزادگی جز از ره آوارگی نیافت ۳
ای برق گاه گاه وصالت مرا بسوخت
خوش آنکه گر نیافت بیکبارگی نیافت ۴
اهلی که جان فدای سر دوستان کند
کسرا به از سگ تو بغمخوارگی نیافت ۵
مستی نکرد و لذت میخوارگی نیافت ۱
آن گل کجا گشاد رخ خویش ای پری
کانجا هزار همچو تو نظارگی نیافت ۲
راه عدم گرفت دلم کز مقام غم
آزادگی جز از ره آوارگی نیافت ۳
ای برق گاه گاه وصالت مرا بسوخت
خوش آنکه گر نیافت بیکبارگی نیافت ۴
اهلی که جان فدای سر دوستان کند
کسرا به از سگ تو بغمخوارگی نیافت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - تشریف کرامت اگر از لطف الهی است
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - ناخورده می ز نرگس او دل خمار یافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.