هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از لطف الهی، عشق، توبه، رنج‌های عاشقی و جمال بی‌نظیر معشوق سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا مانند «پشمینه و اطلس»، «نامه سفید و سیاه»، و «کشتی نوح»، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند و به مفاهیمی مانند عشق الهی، صبر در برابر بلا و نورانیت معشوق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم مانند «غمزه گواه» یا «طوفان بلا» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۲۵۶ - تشریف کرامت اگر از لطف الهی است

تشریف کرامت اگر از لطف الهی است
پشمینه مارا چه کم از اطلس شاهی است ۱

گر نامه سفیدی سببش توبه ز عشق است
این نامه سفیدی نبود نامه سیاهی است ۲

چون برگ خزان دیده به پیرانه سرم بین
خون جگر از گریه که بر چهره گاهی است ۳

در دعوی خونم اگرت غمزه گواه است
من راضی ام ایشوخ چهه حاجت بگواهی است ۴

در وصف جمالت که نهایت نپذیرد
هرچند که گویند سخن نامتناهی است ۵

عاشق که ز طوفان بلا روی نتابد
یونس صفتش کشتی نوح از دل ماهی است ۶

اهلی نگرد نور دگر هر دم از آن رخ
آن رخ مگر آیینه انوار الهی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - حیاتی با رخ خوی کرده اوست
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.