شماره ۲۸۱ - عاشق آن نیست که شد محرم و همدم بر دوست

عاشق آن نیست که شد محرم و همدم بر دوست
عاشق آنست که محروم بود از در دوست ۱

گر فلک هر دو جهان در نظرم عرض کند
در دلم نقش نبندد بجز از پیکر دوست ۲

برو ایخواجه مگو از سر یوسف بگذر
زانکه مویی بدو عالم ندهم از سر دوست ۳

زخم دلدار به از رحم رقیب است مرا
خوشتر از مرهم اغیار بود نشتر دوست ۴

باز اهلی دهن دوست چو گل خندان است
میوزد جان امید از لب جان پرور دوست ۵