شماره ۲۸۰ - در بهار نوجوانی باغ ما از گل تهی است

در بهار نوجوانی باغ ما از گل تهی است
در خزان پیری امید گل ازوی ابلهی است ۱

ساقی، از جامی بگیرم دست کاین دلتنگ را
صدهزاران آرزو در جان و دست او تهی است ۲

باده خور با نو غزالان وز فلک یاری مجوی
کاین پلنگ پیر با شیران ره در روبهی است ۳

خلعت شاهی بگو در وصله خاصان نشین
خرقه پشمینه بر ما خلعت شاهنشهی است ۴

شب نشین خلوت معنی کجا آرد بیاد
روز عیش سربلندان را که رو در کوتهی است ۵

روح پرور باش و ز ضعف آسوده باش
کز ریاضت تن چو لاغر گشت جان در فربهی است ۶

طعنه بر روشن دلان کم زن که در بازار عشق
سادگی آیینه را از غایت کار آگهی است ۷

در دو عالم پیرو پیر مغان اهلی بود
در ره دنیا و دین بی پیر رفتن گمرهی است ۸