شماره ۳۱۲ - خوشا کسی که بکوی تو بخت همدم اوست

خوشا کسی که بکوی تو بخت همدم اوست
سفال درد سگان تو ساغر جم اوست ۱

دلم که در خم چو گان زلف تست چو گوی
شکسته شد همه عمر و هنوز در خم اوست ۲

بمرگ مدعی از درد، دل بسوخت مرا
هنوز خانه بختم سیه بماتم اوست ۳

دلا تو چند چو پروانه لافی از آتش
ترا چه طاقت یک شعله ز آتش غم اوست ۴

ترا چه تاب جمالی که مه ازو تابی است
چه جای ماه که خورشید ذره کم اوست ۵

ز سیل فتنه چه غم خانه دل ما را
که از اساس محبت بنای محکم اوست ۶

بیمن ساقی عیسی نفس نخواهد مرد
چراغ خاطر اهلی که زنده از دم اوست ۷