هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و محبت عمیق خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دوری از معشوق باعث بی‌خوابی و سردرگمی او شده است. او عشق را با محنت یکی می‌داند و از خطرات عشق (مانند دام) هشدار می‌دهد. همچنین، به مفاهیمی مانند رضایت، قناعت و پذیرش سرنوشت اشاره می‌کند. در نهایت، از درد عشق و نیاز به تسکین می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دام' و 'محنت' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۳۶۲ - دور از تو شب و روز مرا خواب حرام است

دور از تو شب و روز مرا خواب حرام است
من خود چه شناسم که شب و روز کدام است ۱

شد نامزد از عشق توام محنت عالم
یا محنت عالم همه را عشق تو نام است ۲

از سنبل زلفش حذر ای آهوی دل کن
دانسته رو این راه که اینجا همه دام است ۳

تا در پی کامی همه نا کامیت آید
دست طمع از کام چو شستی همه کام است ۴

ما گرچه هلالیم و حریفان همه بدرند
چون نیک ببینی همه را کار تمام است ۵

صاف می کوثر دهدم پیر خرابات
وز دوست هنوزم طلب دردی جام است ۶

فریاد، که اهلی علم داد برآورد
از آتش آهش که بلند از لب بام است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۱ - ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویت
گوهر بعدی:شماره ۳۶۳ - ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.