هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، جدایی، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از گل‌ها، آتش، و باغ به‌عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده می‌کند. در ابیات مختلف، او از عشق مجنون‌وار، آرزوهای جان‌سوز، و اهمیت محبت سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به نقش ساقی و می در تسکین دردها دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۳۶۴ - باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشست

باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشست
آتش مغروری گلها فرو خواهد نشست ۱

از رخ ساقی گل عیشی بچین کاینک ز باغ
گل بخواهد رفت و مرغ از گفتگو خواهد نشست ۲

از جهان برخاستن سهل است بر مجنون عشق
گر غزالی چون تو یکدم پیش او خواهد نشست ۳

گر چو شمع آتش زنی ای آرزوی جان مرا
کی ز جانم آتش این آرزو خواهد نشست ۴

میدمد بوی محبت از دلم کز آب چشم
در کنارم چون تو سروی مشکبو خواهد نشست ۵

عاشق دیوانه را از صحبت خود ای پری
گر برانی همچو سگ بر خاک کو خواهد نشست ۶

گر نبخشد صاف می ساقی بما دردی کشان
غم مخور اهلی که دردی در سبو خواهد نشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۳ - ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغت
گوهر بعدی:شماره ۳۶۵ - گر لب بنهی بر لب مستان چه تفاوت؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.