شماره ۳۹۷ - پری رخان که سرم خاک راه ایشانست

پری رخان که سرم خاک راه ایشانست
مرا دم از دو جهان یک نگاه ایشانست ۱

شب فراق تو آن ظلم کرد بر عشاق
که تا بروز ابد روسیاه ایشانست ۲

اگر ملول ز من آن دو چشم خونریزند
گناه من نبود این گناه ایشانست ۳

مرا بدعوی خون، از بتان که باز خرد؟
که گر فرشته بود هم گواه ایشانست ۴

بتان شهر اگر ملک دلبری دارند
بحسن، دلبر من پادشاه ایشانست ۵

شب از فغان دل همسایگان کباب کنم
بلای من همه از دود آه ایشانست ۶

پناه من نبود غیر نیکویان اهلی
نه من که هرکه بود در پناه ایشانست ۷