هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از رنجها و ناملایمات زندگی سخن میگوید. شاعر از سختیهای روزگار، بیوفایی زمانه، و دردهای عاطفی مینالد. با این حال، اشارهای به امید و تسلیم در برابر تقدیر نیز دارد. ابیات از استعارههایی مانند آهنربا، شیر، لعل، خار، و یوسف برای بیان احساسات استفاده میکنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و مضامین مانند ناامیدی و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۴۳۹ - هرچند آهنین دل ما ناز بیش کرد
هرچند آهنین دل ما ناز بیش کرد
آهن ربای همت ما کار خویش کرد ۱
بسی شیرهای جان بهم آمیخت روزگار
تا لعل یار شربت دلهای ریش کرد ۲
هر جانبی بقصد محبان کشید تیغ
اول مرا زمانه بد مهر پیش کرد ۳
خارم ز لب بجای رطب نوخطان دهند
بخت سیاه نوش مرا جمله نیش کرد ۴
اهلی فکند یوسف جان را بچاره غم
بیگانه با کسی نکند آنچه خویش کرد ۵
آهن ربای همت ما کار خویش کرد ۱
بسی شیرهای جان بهم آمیخت روزگار
تا لعل یار شربت دلهای ریش کرد ۲
هر جانبی بقصد محبان کشید تیغ
اول مرا زمانه بد مهر پیش کرد ۳
خارم ز لب بجای رطب نوخطان دهند
بخت سیاه نوش مرا جمله نیش کرد ۴
اهلی فکند یوسف جان را بچاره غم
بیگانه با کسی نکند آنچه خویش کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۸ - گر سگان تو انیس من محزون شده اند
گوهر بعدی:شماره ۴۴۰ - هردل که جز خیال تو در وی مقام کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.