شماره ۴۴۰ - هردل که جز خیال تو در وی مقام کرد

هردل که جز خیال تو در وی مقام کرد
خلوتسرای خاص ترا وقف عام کرد ۱

تا خون خلق بر لب لعلت حلال شد
آب حیات بر همه عالم حرام کرد ۲

از نوش وصل جان فلک سوختم زرشک
آخر بزهر هجر عجب انتقام کرد ۳

مرغان این چمن همه آزاده خاطرند
سودای سنبل تو مرا مرغ دام کرد ۴

ساقی بپوش جام می از چشم خرقه پوش
کان چشم شور بدنگهی سوی جام کرد ۵

در دور آفتاب جمالت که خلق سوخت
فرخنده طالعی است که صبحی بشام کرد ۶

اهلی که فرق تا قدمش سوختی چو شمع
آخر خیال وصل تو از فکر خام کرد ۷