هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق و دوری از مردم سخن می‌گوید. شاعر از شوق دیدار معشوق و بی‌اعتنایی به دنیا می‌گوید و آرزو می‌کند که حتی پس از مرگ نیز نزد معشوق باقی بماند. همچنین، اشاره‌ای به شناخت قدر خود و شرم از مقایسه با دیگران دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'سگان کوی او' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.

شماره ۵۰۹ - تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند

تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
لاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند ۱

وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مرا
توسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند ۲

وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آر
تنک عیش آنکس که کار از گردش انجم کند ۳

عمر من در پای خم بگذشت و گر وقتم رسد
دوستی خواهم که خاکم هم بپای خم کند ۴

از سگان کوی او اهلی چو قدر خود شناخت
شرم میدارد که خود را داخل مردم کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
گوهر بعدی:شماره ۵۱۰ - آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.