هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و دوری از مردم سخن میگوید. شاعر از شوق دیدار معشوق و بیاعتنایی به دنیا میگوید و آرزو میکند که حتی پس از مرگ نیز نزد معشوق باقی بماند. همچنین، اشارهای به شناخت قدر خود و شرم از مقایسه با دیگران دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'سگان کوی او' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.
شماره ۵۰۹ - تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند
لاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند ۱
وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مرا
توسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند ۲
وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آر
تنک عیش آنکس که کار از گردش انجم کند ۳
عمر من در پای خم بگذشت و گر وقتم رسد
دوستی خواهم که خاکم هم بپای خم کند ۴
از سگان کوی او اهلی چو قدر خود شناخت
شرم میدارد که خود را داخل مردم کند ۵
لاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند ۱
وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مرا
توسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند ۲
وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آر
تنک عیش آنکس که کار از گردش انجم کند ۳
عمر من در پای خم بگذشت و گر وقتم رسد
دوستی خواهم که خاکم هم بپای خم کند ۴
از سگان کوی او اهلی چو قدر خود شناخت
شرم میدارد که خود را داخل مردم کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
گوهر بعدی:شماره ۵۱۰ - آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.