شماره ۵۱۰ - آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود

آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود
تقوی نبود مایه صد کبر و ناز بود ۱

ساقی که می بخرقه این توبه کار ریخت
خوش کرد اگرنه قصه تقوی دراز بود ۲

روشن بود چراغ تو ای پیر زانکه من
هر وقت کآمدم در میخانه باز بود ۳

از جنگ و بحث مدرسه رفتم بمیکده
دیدم میان درد کشان صد نیاز بود ۴

اهلی شکست کار تو میخواست مدعی
بیچاره غافل از کرم کارساز بود ۵