هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، بیانگر عشق عمیق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر از آب حیات لب یار، فداکاری در راه عشق، دوری از معشوق و التماس به پیر مغان برای رسیدن به مراد سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فداکاری در عشق و درد دوری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۳۶ - مرا حیات ابد از لبت هوس باشد
مرا حیات ابد از لبت هوس باشد
که می گر آب حیات است یک نفس باشد ۱
بزیر تیغ تو ای شوخ در صف عشاق
کسی که پیش نیامد همیشه پس باشد ۲
تو آفتابی و با ذره کی شوی نزدیک
مرا ز دور همین دیدن تو بس باشد ۳
دلم به سینه صد چاک بی تو محزون است
حزین بود دل مرغی که در قفس باشد ۴
ببخش ساقی اگر جرعه یی دهد دستت
که غایت کرم است آنچه دسترس باشد ۵
بغیر پیر مغان از که التماس کنم
که بی طلب ندهد آنچه ملتمس باشد ۶
بکوی دوست ز طوفان گریه اهلی
کسی نماند و گر ماند تا چه کس باشد ۷
که می گر آب حیات است یک نفس باشد ۱
بزیر تیغ تو ای شوخ در صف عشاق
کسی که پیش نیامد همیشه پس باشد ۲
تو آفتابی و با ذره کی شوی نزدیک
مرا ز دور همین دیدن تو بس باشد ۳
دلم به سینه صد چاک بی تو محزون است
حزین بود دل مرغی که در قفس باشد ۴
ببخش ساقی اگر جرعه یی دهد دستت
که غایت کرم است آنچه دسترس باشد ۵
بغیر پیر مغان از که التماس کنم
که بی طلب ندهد آنچه ملتمس باشد ۶
بکوی دوست ز طوفان گریه اهلی
کسی نماند و گر ماند تا چه کس باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۵ - چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۷ - شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.