شماره ۵۳۹ - کی بمن وصل چنین غایه مویی برسد

کی بمن وصل چنین غایه مویی برسد
راضیم گر بمن سوخته بویی برسد ۱

گر دمی نیز شوی رام من ای طرفه غزال
تا هماندم به رهی بیهده گویی برسد ۲

تیغ چون آب بر آور که ازین چشمه مهر
چشم آن نیست که آبی بگلویی برسد ۳

گر بفریاد دل ما دم عیسی نرسید
نفس پاکدلی از سر کویی برسد ۴

گر بمیرم مکن ای همنفسم زود بخاک
نفسی باش که تا آینه رویی برسد ۵

بی نصیب از کرم پیر مغان کیست دلا
صاف می گر نرسد درد سبویی برسد ۶

نگسلد اهلی از آن زلف چو زناز تو دل
اگرش کار تن زار بمویی برسد ۷