خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عشق و زیبایی را با استعارههای گل و شراب توصیف میکند. شاعر از عشق الهی و معنوی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند توبه، امید و زندهشدن دوباره اشاره دارد. همچنین، از میفروش و ناصح به عنوان نمادهایی برای راهنمایی و بخشش یاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و میفروش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۵۹ - ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
خرم کسی که با تو شراب صبوح زد ۱
در حیرتم که خاک درت از چه گل نساخت
اشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد ۲
ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخش
کاین در کسی که زد بامید فتوح زد ۳
ناصح برو که دست بهر کس نمیدهد
کوی قبول توبه که دست نصوح زد ۴
اهلی که مرده بود زغم زنده شد که باز
راه کهن بتازه جوانی چو روح زد ۵
خرم کسی که با تو شراب صبوح زد ۱
در حیرتم که خاک درت از چه گل نساخت
اشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد ۲
ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخش
کاین در کسی که زد بامید فتوح زد ۳
ناصح برو که دست بهر کس نمیدهد
کوی قبول توبه که دست نصوح زد ۴
اهلی که مرده بود زغم زنده شد که باز
راه کهن بتازه جوانی چو روح زد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - یار برخاست برقص آن قد و قامت نگرید
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - آب حیات اگر بسر کوی او رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.