هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، عشق و زیبایی را با استعاره‌های گل و شراب توصیف می‌کند. شاعر از عشق الهی و معنوی سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند توبه، امید و زنده‌شدن دوباره اشاره دارد. همچنین، از میفروش و ناصح به عنوان نمادهایی برای راهنمایی و بخشش یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و میفروش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۵۹ - ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد

ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
خرم کسی که با تو شراب صبوح زد ۱

در حیرتم که خاک درت از چه گل نساخت
اشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد ۲

ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخش
کاین در کسی که زد بامید فتوح زد ۳

ناصح برو که دست بهر کس نمیدهد
کوی قبول توبه که دست نصوح زد ۴

اهلی که مرده بود زغم زنده شد که باز
راه کهن بتازه جوانی چو روح زد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - یار برخاست برقص آن قد و قامت نگرید
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - آب حیات اگر بسر کوی او رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.