هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، عشق و زیبایی را با استعارههای گل و شراب توصیف میکند. شاعر از عشق الهی و معنوی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند توبه، امید و زندهشدن دوباره اشاره دارد. همچنین، از میفروش و ناصح به عنوان نمادهایی برای راهنمایی و بخشش یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و میفروش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۵۹ - ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زد
خرم کسی که با تو شراب صبوح زد ۱
در حیرتم که خاک درت از چه گل نساخت
اشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد ۲
ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخش
کاین در کسی که زد بامید فتوح زد ۳
ناصح برو که دست بهر کس نمیدهد
کوی قبول توبه که دست نصوح زد ۴
اهلی که مرده بود زغم زنده شد که باز
راه کهن بتازه جوانی چو روح زد ۵
خرم کسی که با تو شراب صبوح زد ۱
در حیرتم که خاک درت از چه گل نساخت
اشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد ۲
ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخش
کاین در کسی که زد بامید فتوح زد ۳
ناصح برو که دست بهر کس نمیدهد
کوی قبول توبه که دست نصوح زد ۴
اهلی که مرده بود زغم زنده شد که باز
راه کهن بتازه جوانی چو روح زد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - یار برخاست برقص آن قد و قامت نگرید
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - آب حیات اگر بسر کوی او رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.