هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عشق، رنج‌های عشقی، امید به شفا و رحمت الهی سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند زخم و مرهم، عیسی مریم، و آهوی چشم، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، متن بر پذیرش رضایت الهی و امیدواری به شیرینی پس از تلخی‌ها تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۶۳ - عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد

عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد
مرده دلانرا شفا عیسی مریم دهد ۱

صید خودم از چه کرد چشم تو کز من رمید
آهوی چشم خوشت بازی آدم دهد ۲

صد گل راحت دمد از پی هر خار غم
ناله ز زخمی مکن کانهمه مرهم دهد ۳

تلخی غم عاقبت کام تو شیرین کند
آنکه می تلخ داد نقل وفا هم دهد ۴

گر تو بغم راضیی شادی و محنت یکی است
شاد شو از داد دوست گر همه ماتم دهد ۵

می به طلب کم دهد، ساقی بدخوی را
گر تو طلب کم کنی جام دمادم دهد ۶

هرکه چو اهلی شناخت قیمت حسن تو را
یکسر موی ترا کی بدو عالم دهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۴ - چشمه نوش نوخطان مهر گیابر آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.