هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، غم، حسرت، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند ابر، گل، و شبنم برای بیان احساسات عمیق انسانی استفاده می‌کند. همچنین، انتقاد از رقیب و اشاره به آتش عشق و محنت از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استعاره‌های پیچیده، برای درک و تجربه‌ی کامل نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند

ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند
غنچه تر سازد دماغ و خنده بر عالم زند ۱

ای رقیب این جور تا کی کآخر اندر خرمنت
دود آه شب نشینان آتش ماتم زند ۲

گریه حسرت ز حد شد ساقیا ساغر بیار
ترسم این طوفان محنت عالمی بر هم زند ۳

ز آتش عشقت ملک را جان چو ما هرگز نسوخت
آه کاین برق بلا در خرمن آدم زند ۴

تا ز زلفت دم زدم چون نافه خونین دل شدم
خون شود هر دل که از بوی محبت دم زند ۵

خاک آدم در ازل عشق تو چون با غم سرشت
نیست آدم هرکه در عالم دمی بی غم زند ۶

اهل مجلس را نماند خرمی گر بشنود
ناله اهلی که آتش در دل خرم زند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶۱ - آن گل چو شمع بر من مدهوش میزند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۳ - عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.