هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به موضوعاتی مانند عشق، غم، حسرت، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند ابر، گل، و شبنم برای بیان احساسات عمیق انسانی استفاده میکند. همچنین، انتقاد از رقیب و اشاره به آتش عشق و محنت از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استعارههای پیچیده، برای درک و تجربهی کامل نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند
ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند
غنچه تر سازد دماغ و خنده بر عالم زند ۱
ای رقیب این جور تا کی کآخر اندر خرمنت
دود آه شب نشینان آتش ماتم زند ۲
گریه حسرت ز حد شد ساقیا ساغر بیار
ترسم این طوفان محنت عالمی بر هم زند ۳
ز آتش عشقت ملک را جان چو ما هرگز نسوخت
آه کاین برق بلا در خرمن آدم زند ۴
تا ز زلفت دم زدم چون نافه خونین دل شدم
خون شود هر دل که از بوی محبت دم زند ۵
خاک آدم در ازل عشق تو چون با غم سرشت
نیست آدم هرکه در عالم دمی بی غم زند ۶
اهل مجلس را نماند خرمی گر بشنود
ناله اهلی که آتش در دل خرم زند ۷
غنچه تر سازد دماغ و خنده بر عالم زند ۱
ای رقیب این جور تا کی کآخر اندر خرمنت
دود آه شب نشینان آتش ماتم زند ۲
گریه حسرت ز حد شد ساقیا ساغر بیار
ترسم این طوفان محنت عالمی بر هم زند ۳
ز آتش عشقت ملک را جان چو ما هرگز نسوخت
آه کاین برق بلا در خرمن آدم زند ۴
تا ز زلفت دم زدم چون نافه خونین دل شدم
خون شود هر دل که از بوی محبت دم زند ۵
خاک آدم در ازل عشق تو چون با غم سرشت
نیست آدم هرکه در عالم دمی بی غم زند ۶
اهل مجلس را نماند خرمی گر بشنود
ناله اهلی که آتش در دل خرم زند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۱ - آن گل چو شمع بر من مدهوش میزند
گوهر بعدی:شماره ۵۶۳ - عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.