هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیباییهای معشوق و رنجهای عاشق اشاره دارد. شاعر از عشق و فراق میگوید و از صفای دل و رنجهای عاشقی سخن میراند. در ابیات مختلف، مفاهیمی مانند عشق الهی، فراق، وصال، و زیباییهای معنوی مطرح شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فراق و عذاب عشق نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۵۶۶ - در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند
در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند
یوسف کی این عزیزی هرگز بخواب بیند ۱
ما از صفای آن رخ حق بین شدیم و صوفی
این نکته در نیابد گر صد کتاب بیند ۲
من گرچه دل خرابم بر من چه التفاتش
گنجی که از غم خود عالم خراب بیند ۳
دل از بهشت وصلش چون راحتی نیابد
از دوزخ فراقش تا کی عذاب بیند ۴
خوش وقت نیکبختی کز فیض ابر رحمت
چون گل مدام در کف جام شراب بیند ۵
لب تشنه ماند اهلی بی لعل یار هر چند
از گریه هر کناری صد جوی آب بیند ۶
یوسف کی این عزیزی هرگز بخواب بیند ۱
ما از صفای آن رخ حق بین شدیم و صوفی
این نکته در نیابد گر صد کتاب بیند ۲
من گرچه دل خرابم بر من چه التفاتش
گنجی که از غم خود عالم خراب بیند ۳
دل از بهشت وصلش چون راحتی نیابد
از دوزخ فراقش تا کی عذاب بیند ۴
خوش وقت نیکبختی کز فیض ابر رحمت
چون گل مدام در کف جام شراب بیند ۵
لب تشنه ماند اهلی بی لعل یار هر چند
از گریه هر کناری صد جوی آب بیند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۵ - وجود ما زغمت تا عدم نخواهد شد
گوهر بعدی:شماره ۵۶۷ - سرشک شادی وصل ارچه جان گداز آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
