هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، رنج و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از درد عشق و بیوفایی معشوق شکایت میکند و تأثیرات عشق را بر زندگی خود توصیف مینماید. همچنین، به مفاهیمی مانند گناه، رستگاری و تأمل در هستی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۵۷۵ - چند چراغ آه من عمر مرا تبه کند
چند چراغ آه من عمر مرا تبه کند
روشنی جهان شود خانه من سیه کند ۱
گر چه بتان سنگدل رحم بگریه کم کنند
چشمه اشک عاقبت در دل سنگ ره کند ۲
دانه خال نیکوان تخم گنه شود ولی
مستی شوق آدمی کی حذراز گنه کند ۳
در ره عشق میرود کعبه بباد نیستی
مست غروربین که چون تکیه بخانقه کند ۴
خواری گلرخان مرا عبرت خلق کرده است
دم نزد ز عاشقی هر که مرا نگه کند ۵
اهلی شب نشین نفس بی رخ دوست کی زند
مرغ سحر ببوی گل ناله صبحگه کند ۶
روشنی جهان شود خانه من سیه کند ۱
گر چه بتان سنگدل رحم بگریه کم کنند
چشمه اشک عاقبت در دل سنگ ره کند ۲
دانه خال نیکوان تخم گنه شود ولی
مستی شوق آدمی کی حذراز گنه کند ۳
در ره عشق میرود کعبه بباد نیستی
مست غروربین که چون تکیه بخانقه کند ۴
خواری گلرخان مرا عبرت خلق کرده است
دم نزد ز عاشقی هر که مرا نگه کند ۵
اهلی شب نشین نفس بی رخ دوست کی زند
مرغ سحر ببوی گل ناله صبحگه کند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۴ - در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند
گوهر بعدی:شماره ۵۷۶ - زلف قلابش ز کف دلها چو ماهی میبرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
