خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و معشوق سخن میگوید و بیان میکند که هیچکس جز عاشق و معشوق نمیتواند زبان عشق را بفهمد. شاعر از تنهایی و نالههای خود میگوید و آرزوی وصال معشوق را دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۲۸ - حدیث ما و تو هر بوالهوس نمیداند
حدیث ما و تو هر بوالهوس نمیداند
زبان عاشق و معشوق کس نمیداند ۱
من از حدیث تو مستم رقیب از شکرت
سخن سرایی طوطی مگس نمیداند ۲
دل ترا چه غم از من که مرغ آزادست
بلای عشق و جفای قفس نمیداند ۳
چنان گرفت دلم بی تو خو به تنهایی
که غیر ناله خود همنفس نمیداند ۴
گذشت ناله اهلی ز عرش رحمی کن
که جز وصال تو فریاد رس نمیداند ۵
زبان عاشق و معشوق کس نمیداند ۱
من از حدیث تو مستم رقیب از شکرت
سخن سرایی طوطی مگس نمیداند ۲
دل ترا چه غم از من که مرغ آزادست
بلای عشق و جفای قفس نمیداند ۳
چنان گرفت دلم بی تو خو به تنهایی
که غیر ناله خود همنفس نمیداند ۴
گذشت ناله اهلی ز عرش رحمی کن
که جز وصال تو فریاد رس نمیداند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۷ - مستی و گر فرشته ز لعل تو بو برد
گوهر بعدی:شماره ۶۲۹ - هر کس که طاق ابروی او سجده گه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.