هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، رنج و امید سخن میگوید. شاعر از بیگناهی خود میگوید و از ستم معشوق شکایت دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، بخشش الهی و ناامیدی در عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک بهتر دارند.
شماره ۶۳۲ - گرچه اشک من خبر از بیگناهی میدهد
گرچه اشک من خبر از بیگناهی میدهد
چشم او فتوی بخون از دل سیاهی میدهد ۱
دل گواهی میدهد کان غمزه ریزد خون من
کی برم جان از کفش چون دل گواهی میدهد ۲
مزد شب بیداری بلبل نگر کش هر سحر
گل بدست خود شراب صبحگاهی میدهد ۳
خضر اگر بخشش کند یکجرعه بخشد تشنه را
وقت ساقی خوش که می چندانکه خواهی میدهد ۴
هر که در بحر غم از بی لنگری طوفان کند
کشتی دل را بگرداب تباهی میدهد ۵
اهلی از سنگین دلی آن بت نبخشد کام کس
کام ما گر میدهد لطف الهی میدهد ۶
چشم او فتوی بخون از دل سیاهی میدهد ۱
دل گواهی میدهد کان غمزه ریزد خون من
کی برم جان از کفش چون دل گواهی میدهد ۲
مزد شب بیداری بلبل نگر کش هر سحر
گل بدست خود شراب صبحگاهی میدهد ۳
خضر اگر بخشش کند یکجرعه بخشد تشنه را
وقت ساقی خوش که می چندانکه خواهی میدهد ۴
هر که در بحر غم از بی لنگری طوفان کند
کشتی دل را بگرداب تباهی میدهد ۵
اهلی از سنگین دلی آن بت نبخشد کام کس
کام ما گر میدهد لطف الهی میدهد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۱ - بر شمع فلک حسنت آن لحظه که ناز آرد
گوهر بعدی:شماره ۶۳۳ - در ره دوست که باشد؟ که جفایی نکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.