شماره ۶۶۰ - اگر از غم تو صد جان به یکی نفس برآید

اگر از غم تو صد جان به یکی نفس برآید
نفسی نه از دهانت بمراد کس برآید ۱

توبکاکل پریشان نرسی ز هیچ راهی
که هزار دود آهت نه پیش و پس برآید ۲

بتو حال من که گوید؟ که بحضرت سلیمان
که دهد مجال کانجا سخن مگس برآید ۳

قفس تن من از بس که بمرغ جان بود تنگ
بپرد هزار فرسخ گر ازین قفس برآید ۴

هوس وصال دارم اگرم کشی چه باک است
چه غم از هلاک باشد اگر این هوس برآید ۵

تو گرم نه دل خراشی نکنم فغان و ناله
به خراش زخمی افغان زدل جرس برآید ۶

ببلند همتی جو بر شاخ وصل اهلی
که مراد از آن سهی قد نه بدسترس برآید ۷