خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و دعا برای شخصی خاص میپردازد. او از قدرت، جلال، و تأثیرگذاری این فرد سخن میگوید و آرزو میکند که خداوند همواره پشتیبان او باشد. همچنین، شاعر به زیبایی و تأثیر نگاه این فرد اشاره کرده و از قدرت او در شکست دشمنان میگوید. در پایان، شاعر دعا میکند که این فرد مانند آب حیات برای تشنگان راهنما باشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۶۹ - سوار من که سرخصم خاک راهت باد
سوار من که سرخصم خاک راهت باد
هوای معر که داری خدا پناهت باد ۱
بدان دو آهوی شیر افکنی که هست ترا
نگه بهر که کنی کشته نگاهت باد ۲
چه حاجت است که تیغ توصیف شکن باشد
شکست صد سپه از شهپر کلاهت باد ۳
چو آفتاب جهان دره پروری یا رب
که سایبان بقا سایه الهت باد ۴
بهر کجا که چو آب حیات خواهی شد
دعای اهلی لب تشنه خضر راهت باد ۵
هوای معر که داری خدا پناهت باد ۱
بدان دو آهوی شیر افکنی که هست ترا
نگه بهر که کنی کشته نگاهت باد ۲
چه حاجت است که تیغ توصیف شکن باشد
شکست صد سپه از شهپر کلاهت باد ۳
چو آفتاب جهان دره پروری یا رب
که سایبان بقا سایه الهت باد ۴
بهر کجا که چو آب حیات خواهی شد
دعای اهلی لب تشنه خضر راهت باد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۸ - گر دلت آینه صورت مقصود بود
گوهر بعدی:شماره ۶۷۰ - دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.