هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و دعا برای شخصی خاص میپردازد. او از قدرت، جلال، و تأثیرگذاری این فرد سخن میگوید و آرزو میکند که خداوند همواره پشتیبان او باشد. همچنین، شاعر به زیبایی و تأثیر نگاه این فرد اشاره کرده و از قدرت او در شکست دشمنان میگوید. در پایان، شاعر دعا میکند که این فرد مانند آب حیات برای تشنگان راهنما باشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۶۹ - سوار من که سرخصم خاک راهت باد
سوار من که سرخصم خاک راهت باد
هوای معر که داری خدا پناهت باد ۱
بدان دو آهوی شیر افکنی که هست ترا
نگه بهر که کنی کشته نگاهت باد ۲
چه حاجت است که تیغ توصیف شکن باشد
شکست صد سپه از شهپر کلاهت باد ۳
چو آفتاب جهان دره پروری یا رب
که سایبان بقا سایه الهت باد ۴
بهر کجا که چو آب حیات خواهی شد
دعای اهلی لب تشنه خضر راهت باد ۵
هوای معر که داری خدا پناهت باد ۱
بدان دو آهوی شیر افکنی که هست ترا
نگه بهر که کنی کشته نگاهت باد ۲
چه حاجت است که تیغ توصیف شکن باشد
شکست صد سپه از شهپر کلاهت باد ۳
چو آفتاب جهان دره پروری یا رب
که سایبان بقا سایه الهت باد ۴
بهر کجا که چو آب حیات خواهی شد
دعای اهلی لب تشنه خضر راهت باد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۸ - گر دلت آینه صورت مقصود بود
گوهر بعدی:شماره ۶۷۰ - دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.